Njoni, tu hec m'rrugët, pa njonën qi kishte dalë m'dallapt' (= penxhere)

ene po ia bojte me sy e me lloj lloj isharetesh e nozesh. Burri huj hypi

nolt tu iu morë shpirti pri vrapit ene ajo e shtjeu mrena. Sa kishin myllë

derën e u bonë hazër për t'iu vu punvet, u nigju e ramja derës ene, si

përherë m'ksi rastesh, u nigju ene gruaja qi tha: "qyqa, burri!" Robi huj

s'dite çere me bo e ka me hy, po gruaja, ksaj rradhe, nryshe ka herët qera,

nuk e futi as m'dallap, as poshtë minerit, po u tregu mo e qut ene i tha:

"Kap shpejt at' hekër e bo sikur po hekuros kto lëvere!" Ai nuk e zgjati,

po kapi hekrin e iu vu punës tu hekuros. Kur burri hyni mrena, pa rob'n e

huj ene pyti: "Kush o ky, mi gru?" "E kom mor una me m'hekuros lëveret,

se m'ra bretku e s'kom takatë me ia dalë punëve vetëm". E hongri Zavalli.

Nërkohë robi huj, masi i boni lëveret palë, lo hekrin ene thyu xëverkun e

dul përjashta. Rrugës për shpi shef i shok'n e vet ene i kallxoi se ç'i kishte bo vaki. Shoku vet vu dorën m'ballë e i tha: "Cere thu ti, mër jahu! Po ti paske hekuros ato qi lava u' gje(=dje)!"

Dy çifutën ishin ul m'tren përballë dy kaurrve. Kaurrit u shkëlyn sysh kur panë se çifutnit kishin të dy bashkë veç nji biletë ene i pytën:

- Po ju, mre, çere kini n'men me bo? Pse kini veç 'i biletë?

- Eeeeee, - ia kthynë çifutnit, - puna jonë punë çifuti! Nuk harxhojmë pare kot no.

- Po çere kini n'men me bo, mër lonetën? -pytën kaurrit.

- Nji, kini për ta pa - thanë çifutnit tu u zgërdhi me njoni-qetrin.

Ishte njëhere një burrë që punonte ne nje kantier, mirepo cdo dite shkonte me vonese ne pune. Drejtori e shikon qe ky vjen perdite me vonese dhe vendos t'ja thote.

- Kam marre vesh qe perdite vjen me vonese ne pune. Po erdhe edhe njehere me vonese, do te te pushoj.

- Mire shef i thote ky,- por prape te nesermen vjen me vonese. Drejtori i del perpara edhe i thote: - Ik ne shtepi je i pushuar,

- Po aman o shef, te lutem se kam femije, kam grua, me se do t'i ushqej?

- S'ka c'me duhet, i thote ike.

Pas shume lutjesh nga ai, drejtori e pranon perseri ne pune, por me nje kusht qe ti tregonte perse vonoheshe kur vinte ne pune... dhe ai nisi t'ja tregoje:

- Po ja, i tha - krevati ku fle une me gruan eshte ngjitur me murin.

- Po,- i thote drejtori shume mire

- Edhe une fle nga ana e murit,

- Po shume mire, - i thote drejtori

- Po qe te ngrihem ne mengjes, vazhdon ai, duhet te zgjoj gruan...

- Po ti mos e zgjo,- i thote drejtori, kapercehe!

- Po aty vonohem une o shoku drejtor....

Nje dite, plaku me plaken kishin dale shetitje nga nje vend qe nuk kishin qene per nje kohe te gjate. Papritur, ###### i thote plakut:

- O plak, a i sheh ato kangjellat aty?"

- Po,- i thote plaku

- A e mban mend se ç'kemi bere ne aty?

- Jo,- ja kthen plaku

. - Aty, para 50 vjetesh kemi bere dashuri per here te pare,- i pergjigjet plaka.

- Epo, kohe e gjate e nuk mbaj mend,- ja kthen plaku.

- Mire, mire,- i thote plaka,- po hajt e bejme edhe nje here aty, te kujtojme kohet e para.

- Jo,- i thote plaku i habitur,- ku na ka lezet, se jemi edhe pleq pale.

- Jo, o,- i thote plaka,- do e bejme se s'ben.

Pa, ç'pa plaku, plaken para e duart te kangjellat e ja fillon punes me mire se nje 20-vjecar. Kur mbarojne, ###### e pyet:

- O plak, si eshte puna, edhe kur ishe i ri nuk e beje kaq mire si tani.

- Ehhh,- i pergjigjet plaku,- kur isha une i ri nuk kishte korent te kangjellat.

Nje fshatar po kthehej ne shtepi nga pazari, por kishte ndjesine sikur kishte harruar diçka , por nuk po e kujtonte se çfare.

Ndersa po i afrohej shtepise, kjo bindje ju be kaq e forte saqe ai ndali kuajt dy a tre here., krruajti koken i turbulluar dhe perpiqej te rikujtonte çfare kishte harruar, por me kot. Me ne fund arriti ne shtepi, takoi te bijen, e cila duke e pare me çudi thirri: "Baba, ku e le mamin?!"...